خداوند خطاب به موسى بن عمران مى‏گوید :

« فَلأن تَرُدَّ آبقاً عن بابى أو ضالاً عن فنائى خیرٌ لَكَ مِنْ عِبادة سَنَةٍ صِیامَ نَهارِها وقِیامِ لَیْلَها »۱

اى موسى! مى‏خواهى عملى را به تو بیاموزم كه اگر آن را انجام بدهى، مساوى است با یك سال عبادت؟ گویى همه روزهایش را روزه گرفته‏اى و شب‏هایش را تا صبح بیدار مانده‏اى.

موسى عرض كرد : بله، مولاى من.! آنگاه خداوند خطاب به موسى گفت : آن عمل، این است كه بنده‏اى كه از من دور شده است، او را به درگاه من بازگردانى و او را با من آشتى دهى.

از پیامبر صلی الله علیه و آله نقل است كه دو قسمت از شب كه مى‏گذرد، خداوند مَلَكى را به آسمان دنیا مى‏فرستد و به او مى‏فرماید : به زمین روى كن و فریاد بزن : «هَلْ مِنْ سائلٍ فَاُعْطِیَهُ» ؛ آیا گدایى هست كه امشب به در خانه من بیاید؟ زیرا من مى‏خواهم از لطف خود عطا كنم و به او عنایت كنم. بندگان مرا بیدار كن و بار دیگر فریاد بزن  «هَلْ مِنْ تائبٍ فَأَتُوبُ إلیه» ؛۲

آیا گنه‏كارى هست كه با من آشتى كند، تا من هم با او

آشتى كنم؟

 ۱ . جواهر السنیّة: 267.
۲ . الكافى: 3/414، حدیث 6.