حضرت سیدالشهداء علیه السلام هنگام حركت از مدینه بسوى مكه وصیت نامه ذیل را نوشت و با انگشترى خویش مهر كرد و به برادرش ، محمد حنفیه داد


به نام خداوند بخشنده مهربان
بطور یقین حسین گواهى مى دهد كه خدایى جز الله نیست و شریكى براى او وجود ندارد و محمد بنده و فرستاده اوست كه آیین حق را از نزد حق تعالى آورد.
او گواهى مى دهد كه بهشت و جهنم حق است و روز قیامت بى گمان به وقوع مى پیوندد و خداوند متعال انسانها را از قبرها بر مى انگیزد.
بى شك من برا تفریح و خوشگذرانى و اظهار كبر و فساد و ظلم از مدینه خارج نشدم بلكه جز این نیست كه براى صلاح در امت جدم ، سفر را آغاز كرده و مى خواهم امر به نیكى و نهى از زشتى كرده و به سیرت جدم و پدرم ، على بن ابیطالب ، رفتار كنم ؛ هر كس این حقیقت را از من بپذیرد و از من پیروى كند، راه خدا را برگزیده و گرنه ، صبر مى كنم تا خداوند متعال بین من و این قوم به حق داورى كند و او بهترین داوران است .
برادرم ! این وصیت من به تو است و توفیق من جز از خدا نیست و به خدا توكل كرده و بازگشتم به سوى اوست .

بحار الانوار 44/329.